من و تنهایی هام

پروردگارا

در خانه فقیرانه خود

       من چیزی دارم که

                                                       تو در عرش کبریایی خود نداری

                                                                              که من

                                                                        چون تویی دارم

                                                                   تو چون خودی نداری

                                                                                                       امام سجاد(ع)

داستان درباره ي يك كوهنورد است كه مي خواست از بلند ترين كوه ها بالا برود .

او پس از سال ها آماده سازي، ماجراجويي خود را آغاز كرد.

ولي از آن جا كه افتخار اين كار را فقط براي خود مي ديد تصميم گرفت تنها از كوه بالا برود

. شب بلندي هاي كوه را تماما در بر گرفت ومرد هيچ چيز را نمي ديد.

همه چيز سياه بود و ابر روي ماه و ستاره ها را پوشانده بود

. همانطور كه از كوه بالا مي رفت، چند قدم مانده به قله ي كوه پايش ليز خوردو

در حالي كه به سرعت سقوط مي كرد از كوه پرت شد

. در حال سقوط فقط لكه هاي سياهي را درمقابل چشمانش مي ديد

واحساس وحشتناك مكيده شدن به وسيله ي قوه ي جاذبه او را در خود مي گرفت .

همچنان سقوط مي كردو در آن لحظات ترسناك همه ي رويداد ها ي خوب و بد زندگي به يادش آمد.

اكنون فكر مي كرد مرگ چقدر به او نزديك شده است

. ناگهان احساس كرد طناب به دور كمرش محكم شد

بدنش ميان آسمان و زمين معلق بود وفقط طناب او را نگه داشته بودو

دراين لحظه ي سكون برايش چاره اي نمانده جز آن كه فرياد بكشد

خدايا كمكم كن .

ناگهان در خيالش صدايي پر طنين كه از آسمان شنيده مي شد جواب داد:

از من چه مي خواهي؟

-اي خدا نجاتم بده.

-واقعا باور داري كه من مي توانم تو را نجات بدهم؟

-البته كه باور دارم.

-اگر باور داري طنابي را كه به كمرت بسته است پاره كن.

...يك لحظه سكوت...و مرد تصميم گرفت با تمام نيرو به طناب بچسبد.

گروه نجات مي گويند كه روز بعديك كوهنورد يخ زده را مرده پيدا كردند

.بدنش از يك طناب آويزان بودو با دستانش محكم طناب را گرفته بود.

او فقط يك متر با زمين فاصله داشت.

وشما؟

چقدربه طنابتان وابسته ايد؟

آيا حاضريد آن را رها كنيد؟

در مورد خداوند هرگز يك چيز را فراموش نكنيد.

هرگز نبايد بگوييد او شما را فراموش كرده يا تنها گذاشته است

هر گز فكر نكنيد كه اومراقب شما نيست.

به ياد داشته باشيد كه او همواره شما را با دست خود نگه داشته است.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خدا جون حواست بهم هس؟

میخوام طنابم رو رها کنم

بهم کمک کن

خداوندا

 آرامشی عطافرما تا بپذیرم آنچه راکه نمی توانم تغییر دهم

و شهامتی تا تغییر دهم آنچه را که می توانم

و دانشی که تفاوت این دو را بدانم

باز امشب ای ستاره تابان نیامدی

باز ای سپیده شب هجران نیامدی

شمعم شکفته بود که خندد به روی تو

افسوس ای شکوفه خندان نیامدی

زندانی تو بودم و مهتاب من چرا

باز امشب از دریچه زندان نیامدی

با ما سر چه داشتی ای تیره شب که باز

چون سرگذشت عشق به پایان نیامدی

شعر من از زبان تو خوش صید دل کند

افسوس ای غزال غزل خوان نیامدی

گفتم به خوان عشق شدم میزبان ماه

نامهربان من تو که مهمان نیامدی

خوان شکر به خون جگر دست می دهد

مهمان من چرا به سر خوان نیامدی

نشناختی فغان دل رهگذر که دوش

ای ماه قصر بر لب ایوان نیامدی

گیتی متاع چون منش آید گران به دست

اما تو هم به دست من ارزان نیامدی

صبرم ندیده ای که چه زورق شکسته ایست

ای تخته ام سپرده به طوفان نیامدی

در طبع شهریار خزان شد بهار عشق

زیرا تو خرمن گل و ریحان نیامدی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

از سردی رفتاری

دلم شکست از نبودنم در دلی

از احساسی که یک لحظه نبود در مقابل احساسم

و از دلی که یک لحظه، هرچند شاید کوتاه دور شد از دلم

از فکری که برای خود رفت

و از چشمی که خیره به نقطه ای ماند

دلی که ترک برداشته بود ز دوری تو، با تلنگری هر چند کم توان

شکست...

ای غنچه خندان چرا خون در دل ما میکنی؟

خاری به خود می بندی و ما را ز سر وا میکنی؟

از تیر کجتابی تو آخر کمان شد قامتم

کاخت نگون باد ای فلک با ما چه بد تا میکنی

ای شمع رقصان با نسیم آتش مزن پروانه را

با دوست هم رحمی چو با دشمن مدارا میکنی

با چون منی نازک خیال ابرو کشیدن از ملال

زشت است ای وحشی غزال اما چه زیبا میکنی

امروز ما بیچارگان امید فردایش نیست

این دانی و با ما هنوز امروز و فردا میکنی؟

ای غم بگو از دست تو آخر کجا باید شدن؟

در گوشه میخانه هم ما را تو پیدا میکنی

ما شهریارا بلبلان دیدیم بر طرف چمن

شورافکن و شیرین سخن اما تو غوغا میکنی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

                          پ.ن:

انگار یکی یواشکی

اسکرین سرور دلمو رو غم تنظیم کرده

منم که هروقت دوروبرم خلوت میشه

دلم میره رو حالت اسکرین سرور...

نماز مجنون

    یک شبی مجنون نمازش راشکست     


بی وضو در کوچه لیلا نشست                 


       عشق آن شب مست مستش کرده بود 


فارغ از جام الستش کرده بود


              سجده ای زد برلب درگاه او


پر زلیلا شد دل پر آه او

                  گفت یارب از چه خوارم کرده ای     


بر صلیب عشق دارم کرده ای


                         جام لیلا را به دستم داده ای


وندر این بازی شکستم داده ای 

                               نشتر عشقش به جانم می زنی    

دردم از لیلاست آنم می زنی

               خسته ام زین عشق، دل خونم مکن

          من که مجنونم تو مجنونم مکن

                  مرد این بازیچه دیگر نیستم 

     این تو و لیلای تو ... من نیستم

                           گفت: ای دیوانه لیلایت منم 
در رگ پیدا و پنهانت منم

                         سال ها با جور لیلا ساختی   

           من کنارت بودم و نشناختی

                                   عشق لیلا در دلت انداختم

صد قمار عشق یک جا باختم

کردمت آوارهء صحرا نشد

       گفتم عاقل می شوی اما نشد

                     سوختم در حسرت یک یا ربت 

غیر لیلا برنیامد از لبت

                          روز و شب او را صدا کردی ولی 

دیدم امشب با منی گفتم بلی

                                 مطمئن بودم به من سر میزنی

               در حریم خانه ام در میزنی

                                        حال این لیلا که خوارت کرده بود
درس عشقش بی قرارت کرده بود

                               مرد راهش باش تا شاهت کنم

                                                      صد چو لیلا کشته در راهت کنم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برا وبلاگم:

امشب شد یک سال!

یک سال است که تنهایی هام رو باهات پر کردم

پارسال این موقع خیلی داغون بودم

یک سال غصه هامو رو تنت حک کردم

اونقدر تنت رو خط خطی کردم

تا آروم شدم.

چه خوب بود غیر از تو یکی دیگه رو هم داشتم

همانند تو و البته از جنس آدم!

                                   پ.ن:

اینروزا دلم خیلی روشنه که

"دیده نواز می آید، محرم راز می آید"

تو دنیای اطرافم اتفاق خاصی نیفتاده

اما تو دلم شور و حال عجیبی دارم

درچنین شامی نتابد کوکبی از روزنی     

پیش پایم را نمی بینم  چراغ ماه کو .؟

                                                                   مهدی سهیلی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برای توصیف این حس و حال

دلتنگی کلمه بسیار حقیریست.

تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو ميگويد

ترا در بيكران دنياي تنهايان

رهايت من نخواهم كرد

رها كن غير من را آشتي كن با خداي خود

تو غير از من چه ميجويي؟

تو با هر كس به غير از من چه ميگويي؟

تو راه بندگي طي كن عزيز من، خدايي خوب ميدانم

تو دعوت كن مرا با خود به اشكي، يا خدايي ميهمانم كن

كه من چشمان اشك آلوده ات را دوست ميدارم

طلب كن خالق خود را، بجو ما را تو خواهي يافت

كه عاشق ميشوي بر ما و عاشق ميشوم بر تو كه

وصل عاشق و معشوق هم، آهسته ميگويم، خدايي عالمي دارد

تويي زيباتر از خورشيد زيبايم، تويي والاترين مهمان دنيايم

كه دنيا بي تو چيزي چون تورا كم داشت

*********************

هنوزم راه برگشتن به روز روشنا دارم

 
اگه از این شب تاریک یه جوری دست بردارم

توی تاریکی مطلق یه روزی راهو گم کردم

 
کمک کن با صدای تو به دنیای تو برگردم

 یه راهی پیش روم وا کن دوباره فکر آغازم

 میخوام پیروز شم اینبار به این دشمن نمیبازم

 از این دوری ،از این زندون، از این زنجیر بیزارم

 چه کاری با خودم کردم چرا سر در نمیارم؟؟؟؟

                        گلها پرپرن اي واي يه ديوونه تو باغه

دلم يه گوله آتيش تنم کوره داغه   

                        ولي تو همه دنيا دريغ از يک چراغه

از اون گوشه دنيا به اين گوشه رسيدم 

                       نگين دنيا قشنگه قشنگيشو نديدم

هنوز غم تو وجودم عذاب سينه سوزه

                  نگين گريه رو بس کن نگين دنيا دو روزه

کدوم ناله شبگير کدوم ورد شبونه؟

                   کدوم طلسم و جادو دعاي عاشقونه؟

از اين گوشه دنيا به اون گوشه دنيا

                        منو به آشيونه به يارم ميرسونه

کدوم جاده کدوم راه کدوم اشک و کدوم آه؟

          کدوم ابر و کدوم اوج کدوم موج و کدوم ماه؟

از اين گوشه دنيا به اون گوشه دنيا

                     منو به آشيونه به يارم ميرسونه

هنوز قافله عشق به منزل نرسيده

              غريقيم و صدامون به ساحل نرسيده

هنوز اشکه تو چشمام نگام خيره به راهه

          نه آفتاب و نه مهتاب چقدر دنيا سياهه

                                                             چقدر دنيا سیاهه 

خدایا

          من برای جدا شدن از تنهایی ، غم و انتظار

           همه  شرایط لازم رو دارم

           و فقط یه چیزی کم دارم

           یه معجزه...